جمعه(9/2/84) ظهر، نادرِ بكايي مستندساز تماس مي‌گيرد كه از صبح هم‌راهت نمي‌گرفت. عادي است. چيزي نمي‌گويم. مي‌گويد مطلع هستي، از يك سال و نيمِ پيش در كنارِ سهيل كريمي مشغولِ ساختنِ مستندي بوده‌ايم به نامِ حاجي والي. حاجي اجازه نمي‌داد از خودش درست فيلم بگيريم. چيزي نمي‌گويم. عادي است. مي‌گويد امروز آخرين سكانس را گرفتيم. حالا داريم مي‌رويم بشاگرد براي پايان‌بندي. چيزي نمي‌گويم، اما عادي نيست. مي‌پرسم از كجا تماس مي‌گيري؟ جواب مي‌دهد: از بهشتِ زهرا... چيزي نمي‌گويم. چيزي نمي‌بينم. چيزي نمي‌شنوم.